وصف یار

 

وقــت ســرزلف تــو تــک دست نسیم سحره

                                     دل ســودازده  مــــوازتـوکـــی بـی خبره

چـش تـو مسـت و غزال دماغ تو چو خـنجره

                                      بــگـم ات بـرده دلـم اگـر دلـت پـش دگره

مروری خرس چشوت که افتد ستودلی گوپوت

                                      مـو مگت بلکه تک آیینه و صحن مرمره

لــب و دنــون تـو چــون پـسـتـه خندون و نبات

                                     سخنوت خش و شری چراک لبت پرشکره

چــش و رخـسارتــو چون ماه ده وچـهارامـونه

                                     گــردت هـم چـون بــلور چهرت هم منوره

قـــد رعــنـای جـمـالـت کــه اســر و نــاز اخـه

                                    ره چـدت کـئگ امونه عطر تنت چو عنبره

هــــر چه خوبـیـت مو بگم بـلکه دگم کم امگوته

                                      گل رکنی یارتو هر چه که ازوصف اودره

 

((حمید رکنی-شارجه))