در وصف خيرات
جهان چون سرابي است نا پايدار                         خنک آنــــکه هستي زخود يــادگار
چو زادي زمـــــادرچه آورده اي                             بـــــهنگام رفتــن تــو چه بـــرده اي
رباطـــي يکي برکه آبـــي يا پـلي                         بنائي که بگشايد از خلق هر مشکلي
اوز شـــــهر مردان ديــــــــن خدا                        همـــــــه اهل خيــر و هـــمه با صـفا
مساجــــــد مــدارس صفا خانه ما                         بــــــــد ســـــت نـــکوکار مــرد خدا
شـفــا خـــانـه اي ساخــت اميدوار                        که رشک بــريـن اســـت در اين ديار
مـجــهـز بـه اســباب و آلات و کار                       پــــزشـکان دلـــسوز و تــــيــمار دار
بــهـرجــاي ايـــن شهر آثـــار خير                        بـــه بـبـيني اگر خوش نمادي تو سير
 

(( حاجي محمد امين بدري))