دوشعر در باره مقایسه احوالات خر که همواره مورد توهین وناسزا بوده واورا نادان وابله ونفهم وبارکش فرض نموده ایم با انسانی که خودرا عقل کل میداند البته انها که خودشان را خیلی مهم میدانند بهشون زیاد برنخوره بالاخره این ادعای خره ادعای من وشما که نیست  خواندنش خوب است واگر کمی عقلمان را قاضی قرار دهیم می بینیم بی راه هم نگفته

 

گلا یه خر

خرئ د یدم نشسته زار و گریان                                                     ز ظلم آدم و از جور پالان

بگفتم ائ خرک اخبار چون است                                              چرا احوال تو بیمار گون است

بگفت از دست انسان خوار گشتم                                                    به زیر بار او بیمار گشتم

همیشه بار بردم بهر انسان                                                      به تابستان وسرمائ زمستان

گهئ مشت و لگد بر پیکرم زد                                                  گهئ هم چوبد ستئ برسرم زد

دلم پردرد از زخم زبانش                                                           زدست حرفهائ بئ حسابش

چرا برمن چنین جوروجفاکرد                                                      چرا فرزند من را بد نما کرد

نباشد کرده ام بد تر ز آدم                                                              یقین بهتر بود از کره آدم

تو دانئ شب جواناتان کجایند                                                       توئ کاباره ها و کافه ها یند

توئ کاباره ها وافور و بنگ است                                             برائ ما خران اینکار ننگ است

درون کافه ها سیگار وقلیان                                                       نشسته پائ قلیان کره انسا ن

نخورده کره من دود قلیان                                                       برائ عیش و نوش رفته بیابان

کجا د یدئ خرئ معتاد باشد                                                             زدرد بئ موادئ زار باشد

شما گویید ما با علم و د ینیم                                                            یکئ در دانهً روئ زمینیم

همین علم شما بر باد تان داد                                                       تروروبمب گذارئ یاد تان داد

کجا د یدئ خرئ را انتهارئ                                                    به امید بهشت وحوض و حورئ

گروگان کئ گرفتم من خرئ را                                                            ببریدم سر کره خرئ را

بهشت ما همین گلزار باشد                                                               که از شر شما آزاد باشد

دگرگویید ما صنعتگرانیم                                                           به روئ این زمین ما بهترانیم

همین صنعت بلائ جانتان شد                                                           بلائ این تن بیمارتان شد

همه تن پرور وبئ حال هستید                                                         دیابت دارید وبیمار هستید

کجا د یدئ خرئ بیمار گردد                                                              ز درد کلیه بئ حال گردد

ازاین صنعت بجز غارتگرئ چیست                                     به روئ این زمین ویرانگرئ چیست

به دریا و به صحرا و بیا بان                                                         زهر موجود زنده تا گیاهان

ز آب و خاک تا سنگ معادن                                                              ز نفت گاز تا طلا و آهن

همه را یک به یک تاراج کرد ید                                                    همه خاک زمین بر باد کردید

حالا هم رفته اید تو آسمانها                                                           شد ید غارتگران کهکشانها

کجا د یدئ خرئ غارتگرئ کرد                                            به ظلم وجور به خرها سرورئ کرد

به یک مشت جوئ من سیر گرد م                                                  به هر آبشخورئ پا گیرگردم

همه کارخانه ها تان گاز سازاست                                             صدائ طیارهاتان ترسنا ک است

زمین گرم از گلخانه ائ شد                                                       زگرما این زمین ویرانه ائ شد

کجا گاز خران گلخانه ائ هست                                                صدایش هم صدائ ناله ائ هست

همئ گویید ما با علم و داد یم                                                      به سازمان ملل مان مئ نازیم

بر این سازما نتا ن من خنده کردم                                                   گهئ هم یا تآمل گریه کردم

عراق در آتش وخون گشته ویران                                              از آن بد ترشده دارفور سودان

ند ید م من ز انسان عد ل و دادئ                                                   همین زندانتان باشد گواهئ

کجا د یدئ خرئ بردار گرد د                                                      و یا درکنج زندان خوار گرد د

شما گویید ما گردن کلفتیم                                                                 به د نبال جو وکاه مفتیم

اگر گردن کلفتیم بارمان چیست                                                 ز ظلم آدم این احوا لمان چیست

لگد گر می زنم از زور بار است                                               ز ترس آدم و از گرگ هار است

خوراک ما خران کاه هست و جو هست                                       خوراک آدمی هم آش جو هست

چرا طعنه به ما که جو خور هستید                                           شما هم همگی آبجو خور هستید

پس از این داد خواهم من ز آدم                                                       نخواهم بار برد از بهر آدم

اگر من بار بردم بهر آدم                                                               بدان من خرترم از کره آدم

ح --- بصیری

 

اندر حكايت ملاقات حقير با جناب خر و دعوت من از ايشان به آدم شدن و استدلال و راضي بودن ايشان به خر بودن و شرمنده شدن حقير وآرزوي من كه

مناظره با جناب خر

روزی به رهی مرا گذر بود                    خوابیده به ره جناب خر بود

 از خر تو نگو که چون گهر بود              چون صاحب دانش و هنر بود

گفتم که جناب در چه حالی                   فرمود که وضع باشد عالی

گفتم که بیا خری رها کن                     آدم شو و بعد از این صفاکن

 گفتا که برو مرا رها کن                 زخم تن خویش را دوا کن

خر صاحب عقل و هوش باشد             دور از عمل وحوش باشد

 نه ظلم به دیگری نمودیم              نه اهل ریا و مکر بودیم

 راضی چو به رزق خویش بودیم         از سفرۀ کس نان نه ربودیم

 دیدی تو خری کُشد خری را؟            یا آنکه برد ز تن سری را؟

 دیدی تو خری که کم فروشد ؟         یا بهر فریب خلق کوشد ؟

 دیدی تو خری که رشوه خوار است؟      یا بر خر دیگری سوار است؟

 دیدی تو خری شکسته پیمان؟           یا آنکه ز دیگری برد نان؟

 دیدی تو خری حریف جوید؟            یا مرده و زنده باد گوید؟

 دیدی تو خری که در زمانه؟           خرهای دیگر پی اش روانه

یا آنکه خری ز روی تزویر              خرهای دیگر کشد به زنجیر؟

هرگز تو شنیده ای که یک خر؟         با زور و فریب گشته سرور

 خر دور ز قیل و قال باشد         نارو زدنش محال باشد

خر معدن معرفت کمال است             غیر از خریت ز خر محال است

 تزویر و ریا و مکر و حیله        منسوخ شدست در طویله

 دیدم سخنش همه متین است        فرمایش او همه یقین است

 گفتم که ز آدمی سری تو         هرچند به دید ما خری تو

 بنشستم و آرزو نمودم           بر خالق خویش رو نمودم

 ای کاش که قانون خریت        جاری بشود به هر ولایت

 

این شعر را دوستی برایم فرستاده اما او هم  مثل من از شاعر این ابیات بی خبر بود/ یکنفر برای من ایمیل فرستاده که احتمالا این شعر از فردی به نام فیروز از روستای دشتک ابرج استان فارس است