متن اشعاری که توسط بعضی از بانوان واقایان در این جشن تقدیر خوانده شد

متنی از خانم فوزیه خضری

بنام خدا
در این خاک ودر این مزرعه پاک 
به جزعشق وبه جز مهر دگر هیچ نکاریم
دگر هیچ نکاریم
 
سلام بر شما بزرگوران که هزران طلوع افتابید
عرض سلام وخیر مقدم وخوشامد دارم خدمت تک تک عزیزان و سروران گرانقدر واز این اینکه بر ما منت گذاشتید و دعوت این جمع را پذیرا شدید.وبا حضور گرمتان باعث دلگرمی ما شدید سپاسگزاریم
 
امیدواریم بتوانیم شب پر بار و به یاد ماندنی در کنار هم داشته باشیم.از همراهیتان ممنون هستیم

زنی را می شناسم من
که نامش سیلوانا است
زنی را می شناسم من
که جز اولین هاست
 
که اوبنیاد نهاد انجمن حافظ را
زنی که عضو انجمن هاست
 
زنی را می شناسم من
که شاعره محبوب شهر فرهنگ هاست
زنی که چندین کتاب دارد
نبض برگ واواز روشن وزلاوزو بر بلندای خیال دارد
زنی که می نویسد - می سراید- می پزوهد
 
زنی که شعرهایش بوی وطن دارد
که شعرهایش هم دغدغه زنان دارد
 
زنی که الگوی بسیاری از زنان است
زنی که شب وروزش به فکر انسان هاست
به فکر حال وفردا هاست
 
زنی که دستی در خیر دارد
بیمارستان ودانشگاه وایرانیکا هم با او کار دارد
برای ابادی اوز همکاری بسیار دارد
 
 
قدمهای استوار دارد
امیدوار است وامید می پروراند
 
 
زنی که سالها می شناسم من
زنی که او را می ستایم من
 
که او شایسته بهترین هاست

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سروده ای از خانم فریده کاریانی برای خانم سلمانپور

شور و شوقي در دل بستان شده    هر گل بشكفته بزم آن شده
 
شاعر اهل دلي از شهر من          بر ديار قلب ما مهمان شده
 
از وجود اين زن نيكو سرشت      شهر من مشهور صد دوران شده
 
عالم است و فاضل است ،فرهنگ دوست    مايه فخر همه نسوان شده
 
در ديار شعر و فرهنگ و ادب       وه چه زيبا سرمد خوبان شده
 
خير مقدم گويمش از جان و دل       از قدومش بزم ما تابان شده
 
كارياني " ميفرستد صد سلام"       بر عزيزي كه مه رخشان شده

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

شعری به گویش اوزی از خانم سلمانپور که توسط خانم فریبا صالحی زاده خوانده شد

اما زنیا بی‌ کرم 


از لیست دنیا درم   / از صبح تا شو تک‌ کرم / اسمشه که بی‌ کرم

چون پول ا در ن‌‌ اردییم /  اسمی از کر نبرداییم

باید بم تابع شو/ م که جومو شو کربو

سعی که اونا کر کردایی /  سعی خونه پول اوردایی 

رئیس کل خونه ی /  از دوم هر بهونی

هی‌ بگه چرا اندت که/ یا بگه چرا اندت که

چرا رختیام اتوش نی‌؟ /  یا پپلاست چرا بوش نی‌

نمک خورش زیاده / جوتیم مو پا گشاده 

مهمونیا اندستت/  چرا بچیا ختستت؟

چرا هاو  لوله سرده؟/  هر که واجره مرده

چرا تی سوته سیاه؟ / یا حد استر ماه

و اکده بهونه / آخر مکت دیونه 

هیلای انگار اهل فیس   شی‌ که بگه ریئس 

 الا بشنوی از اما

ننه ا داده ا دت‌ شما  / از سر صبح من خیز / چون شو ا بچ عزیز

ناشتیی آماده به / مبادا گشنش ببه / مدرسه ورگار آبه

بجخ احد اتوبوس / حد استکش اشوابوس

جیخو بد اگرمادو /  هنس ناشتیی شو

ا بچ خانه بر شتر / نکاو نکا ا مر مر

‌یک وقختی پت پت  نکنش / اعصابش خط خط نکنش 

جار آاش بزا ا لبخند / که اخلاقش نبه گند

آخه پتک دل اشنی / پیزن حرف ول اشنی 

باید هوست جم به / مبادا ‌یک چی‌ کم به

بر بدرکش تا دم در/ آخه چدای سر کر

ما بی‌ نواخ کر امّ نی‌ / ادارئ در امنی

هیلنگای کر خونه / جنگ ا جر میونه

و اگردام آ گرمادو / ظرف بشورام دفی دو

فکر نهارو شوم بام / فکر شستی حموم بام

یک خوردی جار بکنام / رخت بشورام چه بکنام؟

دامون گپه مریضه / امسدا هم عزیزه

عامای شو ز سفر انده / زنش شوز حد در انده

دت خاله بچ شورده / هنوز چوایم نبرده

از انراو چیک ا پرسه / دلم استه نه‌ کرسه

چه بکنام ا چه نکنام / اترسام وخت آنکنام

مندا ک خوراک نک کردام / مو خیز هک هک کردام

بلکه چربیم برا به / دکتر نچام خو نابه

ماخ وخت دکتر امنی / سی خوم مکا توز امنی

انشاالله تا ماهای دو  / خوش بلکه بهته مابو

‌یک نهبی خوم آتام / هیلی ا خوم جم آتام

تک فکر هاو و تارام / لوله کش اشبیارام

سی‌ رچنه ک شل اشبا / کلی کولر بل اشبا

پسین اگر فرصت بو / سری اچام آ لی بو

چنگای مچی زیر آرام / سی‌ وخت شو بیدارام

پنگ و پکم نکرده /  کارای نک امّ نکرده

یک دوخت و دوزی بکنام / هیلی دلسوزی بکنام

بدبختا شوم اشناشا / خرج زیادی؟ حاشا

تا مدرسه بزات زانگ / هوروستام اچام بانک

سی‌ بیل هاو و چی‌ دو / قسطم رسی‌ دفی دو

بیمه ی ماشین خلاصه / ای‌ گاراژ تا کی‌ وازه؟

صاب خونه از دم در / اشگت بد انکا ‌یک سر

وخت حساب کتاب / بی‌ پول خو خونه نوبه

شی‌ مو ماچول کشه / بشت نکت هوم خشه

باید که چاره بکنام / فکر دوباره بکنام

همه ی کروم گر اشبا / مرک ورا ورّ اشبا

کسی‌‌اش نگت مرحبا / ا‌ دزدری سی‌ شما 

تک انتظار تقدیر / ماخ آخرش بدام پیر

تقدیر نامه مان کر / کرم خو کر در

ربطی‌ شو کر در نی‌ / ما صبح تا شاو تک کرام

اسمشه که بی‌ کرام / هم متهم ، هم وکیل

هم ساکت هم کالو کیل / مدیرام و کرگرام

شوفرام ، آهنگرام / حسابدارام ، همسرام

معلمام ، مادرام / دلواده خواهرام

خلاصه ما بی‌ کرام / از لیست دنیا درام

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

شعری از اقای بهرام اذری در وصف خانم سلمانپور

تقدیم به سیلوانای عزیز

نه شاعرم که در وصف تو شعری بسرایم

نه عارفم که در مدحت قصه عارفانه بگویم

من هر چه ام با توای عزیز هموطنم

مردی از خاطره های خاک  اوزم

انجا که نیاکان ما هماره باعث افتخار

خطه لارستان کهن بوده اند واینک

تو ای شاعره عزیز شهر ما گل سرسبد

تمام شاعره های ان خطه ای

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------l
متن سخنان سرکار خانم خالده اسماعیلی برای خانم سیلوانا سلمانپور

با سلام مجدد و خوش آمد به مهمانان گرامي در ابتدا تولد خانم سلمانپور به خودشان و خانواده محترمشان تبريك مي گويم.

زناني كه همواره در كنار مردان غرور آفريني كردند و با شرايط سخت محيط موفق شدند بدرخشند هرگز فراموش نمي شوند.اين شكوه و توانايي زنان است كه سعي نمودندبا سنت غلط و محدوديت ها دست و پنجه نرم كنند و راه را براي آيندگان هموار كنند.

زنان فعال مانند سايه سبز، نخل برافراشته اي هستند كه در كنار انان آرام مي گيريم و سايه نخل آنها موجب ترقي ما مي شود.

خاطرات زيادي با خانم سلمانپور داشتم كه مهمترين آنها بصورت نثر ادبي كوتاه در آوردم كه برايتان قرايت مي كنم. شب هاي پي در پي ، زني در گنجينه كلمات گم شده بود ، سرشار از عاطفه و احساس زني كه خواسته بود جهان را از طريق شعر و ادب گل افشاني كند. با شوق باغچه شعر و زندگي قدم نهاد. او بود كه دلسوزانه پلي از موفقيت و شوق برايم كشيد و مرا سيراب كرد از نوازش باران او بود در دشت صحراي اوز  شب بوها . مرا به خاطرات شهرم برد شهري كه به درختان كنار چدرو دستبرد مي زديم با نرگس خانه نخ مي كشيديم و زينت هاي افسا نه اي مي ساختيم. و چه خوب است زنان فرهيخته و غرور آفرين شهر مان را بهتر بشناسيم به او درود مي فرستيم و برايش موفقيت روزافرون را آرزومنديم.

قطعه اي شعر تقديم به خانم سلمانپور و زنان فعالي چون او :

ز گهواره  ي آفتاب

آهنين زني تكاند

بهار نارون را و از فراز عرش

خرمن گل

بر ماهواره و مهتاب باراند

 

---------------------------------------------------------------------------------------

متن شعر اوزی سیلوانا سلمانپور که توسط خانم فاطمه کریما در جشن تقدیر خوانده شد

ماشین کوکی

 ام واجری بگردی /  ا با چدستام انگار

خمّ نادانم چه کردام / گیچ ابدستام انگار

تی  ظریی نشسته / پاتیل و تاس و مجمه

زرّ رختیی که کوپه / ما ته اوسته کرده

پس پنجره کو بل اشبا / یا تک کبات بچیا

آن راو گنن پیازی / زرّ مشکلات دنیا 

تک صفحه وای کتابام / یا کاغذای حسابم  

نا نام کوهام بگردی / از حد گذشته تابم

یک روز اگر تناجو / مدهوش و خورد و خسته

هاوی مولو بپاشی / واز آبه چشم بسته 

امواگایی مهش تا /  کز‌ جون و دل توسته /

 در خرمت دهت بش / فکر خو تا کو بسته

خوم نادانم که بستام / یا که چیا موسته 

ماشین کوکنی  امّ / تک کنج خونه بسته 

مامور گنگ و کورام / ماشین شست و شورام

مسول درس و مشقام / مشغول جم و جورام

صد تا کتاب و دفتر / ماتل بدعت اسی ما

تاکی ادت اسی ما /

تک بیست و چار ساعت /  روز و شاوم کم اندا

جاگی‌ کتاب و دفتر  / اسکاچ موز دم اندا

 وخت مشا  بنوسام / حیفم که جار بکنام

وختم و ول گذشتا / امواگایی چه بکنام

زرّ بار خونه خردام / از کار خونه مردم

هر چه امّ خادهه و ول چو / از یاد خود شو بردام

خوم نودانام چه کردام /  گیچ ا بدستام انگار 

امّ واجوری بگردی / ا با چدستام انگار 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

شعری از اقای بابک سلمانپور برای خانم سیلوانا سلمانپور که توسط خانم شهرزاد سلمانپور خوانده شد

نگین جمع ما

جویبار صاف وروشن

با صدای دلفریبش

چون کلامت دلنشین نیست

شاخه ای گل با لطافت

برگ برگش رنگ و وارنگ

در ظرافت پیش احساس زمخت است

شعرهایت شیرین

 نسب از شریف داری

 پس کجا حریف داری؟ 

در کنار شعرت انگار

هر درخت سرو

با برگ وبرش لخت است

بر بلندای خیالت

نبض برگی در دست

اواز روشن خواندی

دل ما هم روشن

که تو در این جمعی

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

قطعه شعری از خانم ثریا شریف زاده در مراسم جشن تقدیر از خانم سیلوانا سلمانپور

 
تقدیم به سیلوانای عزیز
 
ای نماد مهر ای ازاده زن ای در ما          ای فضای سینه ات اکنده از مهر ووفا
در ورای ان بلندی خیال                       بلبل عاشق چه خوش بگشوده بال
نبض برگت نبض مهر مردمان                هستی ات جاری چنان رود روان
در دل اواز شیرین شور وداد                  ترنم شعرت چه شیرین کرده باد
یاد ازصحرا ودشت بی بهار                   داد ه ای ثمرت به خاکت جان نثار
نام تو جاوید در اندیشه ها                     خوش شکفتی در دل تاریخ ما
ای طنین شعر تو بر سر در ایوان ما        طاق نصرت را نخواهیم چون تو داریم در سرا
 
 
ثریا شریف زاده